Ömrümüze düşen pay
Tarih: 20.4.2017 18:33:53 / 1006okunma / 0yorum
Bekir ALKAN

Bir kelebeğin kırılgan kanadı gibidir duyguları; bahar olur ,çiçek açar tazelenir dünyaları. Sıcacık bir yaz olur, düşler büyütürler yarına. Sevgi güneş olunca tomurcuk olup patlarlar, rengarenk çiçeğe döner dünyaları. Nazenindir yürekleri ; sözcükler incitir, incinir umutları. Duymak isterler en derinden sevginin sarıp sarmalayan kollarını. Ay üşürken gecenin koynunda örtü olup ısıtırlar. Gönülleri vardır sevgiyi biriktirip kalp kumbarasında daha fazlasını harcamak için etrafına. Kendisine değil, kendisinden olana dağıtır; adalet terazisinden sapmadan doğruyu, erdemi. Muradı vardır: Huzur başköşede oturup beklesin, ömürlük olsun sevda, zamana baş eğmesin dimdik dursun diye.
Söyleyemezler ardı ardına cümleler bizi sermest etmek için. Ama konuşur gözleri, yüreği bağırır bize sevgiyi. İnce bilekler, zarif parmaklar anlatır hüneri. Fedakarlıktır adları… Vefayı da vefasızlığı da iyi bilirler. Ama hep vefayı içlerinde bir dost gibi gezdirirler. Ab-ı hayat olup can verirler, candan vermek için. Canandır , cana arkadaş olup yalnızlıklara kadim yoldaş. Esrik rüzgarlar gibi bazen çarpar öfkeleri ama kar tanesi gibi düştüğünde erir sıcağı görünce yürekleri.
Nereden çıktı diye sormayın? Masal diyarından getirmişiz… Her masal, bir aşka yolculukla başlamış, gizemi yarına ve daha ertesi güne kalan. “Bin bir Gece Masalları” olmuş bir ömre sığmayan. Her roman bir karakter büyütmüş savaşın orta yerinde. Aşksız yazılmamış kadına düşmüş tüm roller. Şiirlerin içinde her dizeye oturmuş gitmiş bir aşka revan olmaya. Cümlenin öznesi olmuş, yaşama bir mutluluk
Onlar kim mi?
Onlar bizim annelerimiz, eşlerimiz …
Yaşamımıza muştu olmuş varlıkları. Kimimiz kıymet bilirken, kimimiz öfkemizi çıkarmışız; horlamış, hırpalamışız. Bizler bir rüyanın içinde uzatırken uykularımızı onlar uykuyu harcamışlar gece ağlayan bir sese . Çamaşırlarımız yıkanıp kıyafetlerimiz ütülenirken bizi ruhumuzu temizleyip vicdanımıza ütü çekmeyi unutmuşuz. Hep emreden olmuş, emre itaati görmeyince bırakmışız bir kapı önüne .
Onlar çileyi işlerken ana olmuş baba olmuş bilmiş işini. Tutunmuş hayata; dikilmiş fırtınaya, borana. Zorbayı tuş edecek güce.
Adamlık pur(çok), insanlık pul (hiç) olmuş.
Gözyaşları hıçkırıklara boğulmuş, vicdanlar sağır kalmış şimdi. Kulak duymuyor kalbi artık kimilerinde. Göz nasıl görsün köpük köpük akan nehri, çiçeğe durmuş ağacı konuşan doğayı bize seslenen evreni. İnsanlık zayi olmuş, adamlık suya yazılmış.
Hayatın bakiyesi bıraktıklarımızdır gönüllerde. Kadının bir değer olduğunu unutmamak dileğiyle sevgiyle ama yaşadıklarınızla hep mutlu kalın.

Anahtar Kelimeler: Ömrümüze, düşen
Okuyucu Yorumları (0 yorum)
Adınız Soyadınız *
E-Posta *
 
Telefon
Güvenlik *
Yenile
 
Yorumunuz *
Yazarın Diğer Yazıları
AYNA DA SİZSİNİZ (05 Mayıs 2017 - Cuma)
Yaşamın anlamı (13 Nisan 2017 - Perşembe)
Maviler Umuttur (06 Nisan 2017 - Perşembe)
Sayfa:
Yeni Erdek Gazetesi
FACEBOOK´TA BİZ

RESMİ İLAN

Başlangıç Tarihi
Bitiş Tarihi
FOTO GALERİ
VİDEO GALERİ